ΕΚΕΙ, ΨΗΛΑ ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ, Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ…

ΕΚΕΙ, ΨΗΛΑ ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ, Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ…

Eκεί, ψηλά στα αστέρια, η Ψυχή σου θωρεί
την όμορφη κόκκινη έρημο.

Θωρεί αυτή την έρημο που την ονομάζει αγάπη, αγκαλιά,
πόνο, δέσιμο, επιθυμία, στοργή, πόθο

Θωρεί αυτό που
τα πλανεμένα μάτια του σώματος  νόμιζουν 
ότι βλέπουν σαν Αλήθεια.

Εκεί ψηλά η Ψυχή σου θωρεί το
πραγματικό…

…γιατί σώμα σου ποτέ δε
θα το γνωρίσει.


  

Advertisements
This entry was posted in ποίηση. Bookmark the permalink.