ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ

Δ’ Μέρος

Περίληψη προηγούμενων

Ένα απόρρητο πρόγραμμα στη
Νεβάδα προσπαθεί να φτιάξει

Ένα λόχο από τηλεπαθητικούς
κατασκόπους. Το πρόγραμμα όμως κινδυνεύει να διακοπεί από κάποιο άγνωστο που
βρίσκεται δολοφονημένος. Στο μεταξύ, ο φίλος του Στρατηγού Ντας λέει

Στην Τζέιν, μια εκπαιδευομένη
στο πρόγραμμα, να πάει μαζί έναν κατάσκοπο σε κάποια ειδική αποστολή. Η Τζέιν,
κάπως απρόθυμα δέχεται και πάει στην Ρωσία για την αποστολή της.

 

Η Τζέιν είχε ξυπνήσει από
νωρίς το πρωί και χάζευε στην τηλεόραση τα ρώσικα κανάλια. Ο ήλιος προσπαθούσε
να ξεμυτίσει δειλά – δειλά. Η Τζέιν έριξε μια ματιά στο εγχειρίδιο των
κατασκόπων που έχει εκδώσει η
CIA. Το εξώφυλλο
είχε ήταν σφραγισμένο και έγραφε «
Declassified».

Το άνοιξε τυχαία σε μια
σελίδα να κοιτάξει τι έλεγε.

«Η καλύτερη δολοφονία είναι
αυτή που φαίνεται σαν αυτοκτονία»

Το διάβασε και φάνηκε να
αναρωτιέται πως στο καλό μπορούσε να γίνει αυτό. Μετά διάβασε λίγο παρακάτω. «Η
πτώση από κάποιο παράθυρο ή ένα μπαλκόνι είναι ο ιδανικότερος τρόπος για να φανεί
κάτι τέτοιο».

Η απορία της είχε λυθεί. Στην
διπλανή σελίδα έδειχνε σε σχέδιο πως μπορούσε ο κατάσκοπος να κάνει κάτι
τέτοιο. Ήταν ένα σχέδιο απόλυτα επεξηγηματικό που έλεγε το κάθε βήμα που έπρεπε
να γίνει.

Η Τζέιν έκλεισε το εγχειρίδιο
και ξανακοίταξε την τηλεόραση. Όμως αισθάνθηκε ένα βλέμμα που την έκανε να
γυρίσει.

Ήταν ο κατάσκοπος που θα την
εκπαίδευε. Είχε ξυπνήσει και την παρατηρούσε προσεχτικά.

«Τι κοιτάς;;;» του είπε
ανήσυχα η Τζέιν

«Προσπαθώ να εκτιμήσω τις
ικανότητες σου. Μόλις ξύπνησα και όμως πρόσεξες το βλέμμα μου να σε ‘χτυπάει’.
Πολύ καλό αυτό. Θα την χρειαστείς την διαίσθηση. Είναι πολύ χρήσιμη σ’ αυτή τη
δουλειά.»

«Ευχαριστώ»

«Μου είπαν ότι υπνωτίζεις
ανθρώπους»

«Ναι, αυτή είναι η δύναμή
μου».

Ο κατάσκοπος – εκπαιδευτής
της Τζέιν άνοιξε της είπε:

«Ντύσου καλά, έχει κρύο σ’
αυτή την χώρα. Θα βγούμε από τώρα».

Σε λίγο είχαν ετοιμαστεί και
οι δυο τους. Η Τζέιν είχε βάλει ένα κίτρινο κασκόλ στο λαιμό της και ένα μπλε
σκούρο μπουφάν. Ο εκπαιδευτής της, που είχε το κωδικό όνομα 4125-011, είχε
ντυθεί με ένα μαύρο μπουφάν, μαύρες μπότες και μαύρα γάντια. Την κοίταξε στο
ντύσιμο και της είπε:

«Τα ρούχα σου είναι λάθος. Αν
σε αναγνωρίσει κάποιος θα είναι εύκολο να σε περιγράψει αν φοράς κάτι που σε
διακρίνει. Μη νομίζεις ότι έμενα το αγαπημένο μου χρώμα είναι το μαύρο. Τέλος
πάντων
, θα τα μάθεις αυτά.»

Κατέβηκαν στην ρεσεψιόν της
μικρής πανσιόν.

Ο 4125-011 της είπε στ’ αυτί

«Πες του να μας δώσει τα
λεφτά που του πληρώσαμε υπνωτίζοντας τον».

Η Τζέιν ξαφνιάστηκε για λίγο
αλλά δε μίλησε. Ο ρεσεψιονίστας έμοιαζε απορημένος που περίμεναν τόση ώρα αφού
είχαν πληρώσει.

«Θέλετε κάτι άλλο;;;» τους
ρώτησε

«Ναι» είπε η Τζέιν. Και
συνέχισε. «Κοίτα με καλά. Κοίτα με στα μάτια. Είσαι υπό τον έλεγχό μου. Θα
κάνεις ότι σου πω.»

«Θα…θα….θα…κάνω ότι μου πεις»
τραύλισε ο ρεσεψιονίστας.

«Θα μας δώσεις τα λεφτά που
σου δώσαμε πίσω και μετά θα το ξεχάσεις»

Ο ρεσεψιονίστας αμίλητος και
με ένα απλανές βλέμμα τους έδωσε τα λεφτά που είχαν πληρώσει.

«Επίσης θα σκεφτείς ότι τα
ξόδεψες για να αγοράσεις βότκες»

«….αγόρασα βότκες.» είπε
μηχανικά το υπνωτισμένο θύμα της Τζέιν.

Η Τζέιν πήρε τα λεφτά και τα
έδωσε στον  4125-011.

«Πάμε, πριν υποψιαστεί
τίποτα.»

Βγήκαν απ’ την πανσιόν.

Ο 4125-011 είχε μείνει
άναυδος.

«Είσαι καταπληκτική!!! Έχει
μεγάλες δυνατότητες η δύναμή σου!!! Τώρα καταλαβαίνω γιατί παράβλεψαν όλη τη
βασική εκπαίδευσή σου!!!

Πήρες τα δισκία ζαχαρίνης;;;»

«Όχι» έκανε η Τζέιν

«Όχι;;; Πάρ’ τα τώρα αμέσως,
μη το ξεχνάς ποτέ αυτό!!!»

Η Τζέιν έβγαλε από την τσέπη
του μπουφάν της ένα μικρό κουτάκι και κατάπιε δυο δισκία.

«Μη το ξαναξεχάσεις» της είπε
με ένα προστακτικό ύφος.

«Εντάξει» έκανε υπάκουα η
Τζέιν. Σκέφτηκε πως ήταν πολύ αυστηρός για κάτι τέτοιο αλλά δε το είπε. Ίσως
μάλιστα δεν χρειαζόταν να του το πει πως παραήταν αυστηρός. Μετά έβαλε το
κουτάκι με τις ζαχαρίνες πάλι στην τσέπη της. Ο αέρας ήταν πράγματι παγωμένος
και ευτυχώς που είχε πάρει εκείνο το κασκόλ πριν ξεκινήσουν για την Ρωσία.

Ο 4125-011 όλη αυτή την ώρα
κρατούσε στο αριστερό του χέρι μια μαύρη θήκη κιθάρας.

Μπήκαν σε ένα πολυόροφο
πολυτελές ξενοδοχείο. Στην είσοδο έγραφε μια ταμπέλα «σήμερα ολοήμερο συνέδριο
στην μεσαιωνική μουσικολογία της κλασικής μουσικής» .Πήγαν στην ρεσεψιόν.

«Θέλουμε ένα ανατολικό
δωμάτιο. Θα μείνουμε σχετικά λίγο.»

«Α, είστε για το συνέδριο
Κύριε….»

«Άντον, Άντον Νιέσκι» είπε ο
4125-011.

«Άντον Νιέσκι;;;» του
ψιθύρισε η Τζέιν.

Ο 4125-011 γύρισε και της
είπε σιγανά

«Δεν πιστεύω να νομίζεις ότι
αυτό είναι το πραγματικό μου όνομα;;;»

Η Τζέιν ένεψε πως όχι.

Ο 4125-011 υπέγραψε στον
ξενοδόχο και τους εκείνος τους έδωσε ένα κλειδί.

«Θέλετε να μας δώσετε κιθάρα
σας» ρώτησε πολύ ευγενικά ρεσεψιονίστας.

«Όχι εντάξει, αλλά μην
ανησυχείτε, δεν θα την χρησιμοποιήσω»

«Το δωμάτιό σας είναι στο 12ο
όροφο. Καλά να περάσετε»

«Ευχαριστούμε» έκανε με ένα
πλατύ χαμόγελο ο 4125-011.

Μπήκαν στο ασανσέρ. Ήταν
μόνοι τους. Μια ελαφρά μουσική δωματίου έπαιζε από τα ηχεία.

Ο 4125-011 είχε μια πολύ
σοβαρή έκφραση. Σοβαρή και παγωμένη.

Σε μια στιγμή, μέσα στο
ασανσέρ, η Τζέιν έσκασε στα γέλια.

«Γιατί γελάς;;;»

«Για τη δικαιολογία για το
συνέδριο. Μου φάνηκε αστείο».

«Έχεις να δεις ακόμα πολλά
τέτοια αστεία κούκλα. Ακόμα είσαι στην αρχή». Η Παγωμένη έκφραση του εκπαιδευτή
της δεν είχε σπάσει στο ελάχιστο.

Το ασανσέρ άνοιξε. Είχαν
φτάσει στον όροφό τους.

Προχώρησαν στον διάδρομο του
ξενοδοχείο και η Τζέιν παρατήρησε το όμορφο κατακόκκινο χαλί που ήταν στρωμένο
παντού. Πολύ της άρεσε αυτό. Όταν φτάσανε στο δωμάτιο ο 4125- 011 άνοιξε
βιαστικά την πόρτα και μπήκε μέσα τρέχοντας και δεν σταμάτησε πάρα μόνο όταν
έφτασε δίπλα στο παράθυρο. Η  Τζέιν
έκλεισε την πόρτα σιγά – σιγά.

«Έλα δίπλα μου γρήγορα» της
φώναξε.

Η Τζέιν υπάκουσε

Ο 4125-011 άνοιξε την βαλίτσα
που έμοιαζε με κιθάρα.

 

 

 

Στην Νεβάδα την ίδια στιγμή,
στην αίθουσα παρακολούθησης, ο Στρατηγός Ντας Χέβι παρατηρούσε σε οθόνη μέσω δορυφόρου
την εξέλιξη της όλης επιχείρησης. Στα δεξιά του Ντας βρισκόταν ο Συνταγματάρχης  Χάινριχ 
Φον Στάουφενμπεργκ, ένας βλοσυρός και αμίλητος τύπος Γερμανικής
καταγωγής. Το καλοξυρισμένο πρόσωπό του και τα εκπληκτικά γαλάζια μάτια του
εξέπεμπαν έναν αέρα αυστηρότητας και πειθαρχίας. Ήταν μονόχειρας, μιας και είχε
τραυματιστεί σε μια πολεμική επιχείρηση αλλά η θέληση από μέσα του δεν είχε
μειωθεί στο ελάχιστο. Το αντίθετο μάλιστα. Τώρα, τον είχε στείλει το πεντάγωνο
να βοηθήσει τον Ντας Χέβι στο απόρρητο πρόγραμμα
PROJECT RAINBOW
2.

«Σύνδεσέ με, με τον πράκτορά
4125-011» είπε ο Ντας σε ένα στρατιώτη που καθόταν σε έναν ειδικό διαμορφωμένο
υπολογιστή με τρείς ενωμένες οθόνες μαζί. Ο στρατιώτης πληκτρολόγησε έναν
κωδικό πρόσβασης και εμφανίστηκε ένα παράθυρο που ανέφερε τα τηλέφωνα των
κινητών όλων των πρακτόρων της υπηρεσίας τους.

Βρήκε το τηλέφωνο του
4125-011 και έκανε κλικ πάνω του.

«Η σύνδεση θα είναι εφικτή σε
30 δευτερόλεπτα» έγραψε ένα παράθυρο που αναδύθηκε στην οθόνη του  υπολογιστή.

Το μέτωπο του Ντας Χέβι είχε
ιδρώσει. Το σκούπισε με ένα μαντήλι που είχε. Έπρεπε να προλάβουν μιλήσουν με
τον πράκτορα 4125-011 οπωσδήποτε. Η σύνδεση έγινε. Ο Στρατηγός σήκωσε το ειδικό
τηλέφωνο  που ήταν μπροστά του
και…..         

 

 

 

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ Ε’ ΜΕΡΟΣ


To εγχειρίδιο της CIA που χρισημοποίησε
η Τζέιν.(πραγματικό αντίτυπο)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ

  1. Ο/Η Ντόρα λέει:

    Σ\’Εμενα μια φιλη σαν την Τζεην..χαθηκε να βρεθει;Για φαντασου να ξεσηκωναμε ενα ολοκληρο μαγαζι και στο τελος να τα παιρναμε ολα τα χρηματα πισω μεσω του υπνωτισμου..Γιατι πηγανε τωρα εκει στο ξενοδοχειο;μας αφηνεις σε αγωνια..

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.