ΠΕΣ ΜΑΣ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΡΩΤΑ…

ΠΕΣ ΜΑΣ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΡΩΤΑ…

 

 

Μες στα σκοτάδια,

Πριν την αυγή των άστρων

Έρωτα εσύ γεννήθηκες από

την μήτρα της πάνσοφης Αγάπης

και μες στη Γη έπεσες την
πλάνα

που τους ανθρώπους διαστρέφει

την ανώτερή τους φύση.

 

Ω Έρωτα, τα μάτια κλείνεις

από τα άσχημα και μόνο τα

όμορφα συ βλέπεις.

 

Και τέτοια βέλη ρίχνεις

μες στις καρδιές των ανθρώπων

ώστε να μάθουν να εκτιμούν

Τα κάλλη που από τους Θεούς

τους ίδιους τους δόθηκαν

 

Των βυθών των απολαύσεων
κυρίαρχος

Εσύ είσαι μόνος και η Παρουσία
σου

τους πάντες συγκλονίζει.

 

Μήπως θες τύραννος να
μοιάζεις ή ελευθερωτής

Μήπως δεσμώτης  είσαι των ψυχών μ’ όλα αυτά

τα πάθη;;;

 

Πες μας Δαίμονα Έρωτα τι θες

αντί μαύρες χολές να βάζεις
στις καρδιές μας.


Advertisements
This entry was posted in ποίηση. Bookmark the permalink.