ΜΙΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΜΙΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

(Aφιερωμένο στην φίλη μου

Maria Tombako)

 

 

 

Xρόνος: 25.089 Μετά την Χαβάσου
Εποχή 

Χώρος: Κάπου στα διαστρικά
σύνορα των περιοχών Σάλτα και Μπάτσι

 

 

Το ταξίδι στο διάστημα ήταν
μακρύ. Το εμπορικό διαστημόπλοιο
VICI της Εταιρίας
Πίζα, μετέφερε γαλάζιους κρυστάλλους χρησμοδίου από τον δορυφόρο Νέο Ρέτζιο στο
πλανήτη Διαστημικό Βατικανό. Η Μαρία ήταν η υπεύθυνη της μεταφοράς αυτής. Η
εταιρία της είχε δώσει πολλές προαγωγές μέχρι τώρα και την εμπιστευόταν πολύ
μιας και έκανε άριστα τη δουλειά της. Κοίταξε τους πίνακες ελέγχου άλλη μια
φορά. «Απόσταση από τον επιθυμητό προορισμό σας 25, 8 ήμερες» έγραφε.

Η Μαρία σκέφτηκε πως θα ήταν
καλά αν ανέβαζε λίγο την ταχύτητα του σκάφους αλλά της είχαν πει απ την εταιρία
να μη το κάνει για να μη καίει άσκοπα τα καύσιμα. Το σκέφτηκε. Της φάνηκε πολύ
κρίμα. Με την αργή ταχύτητα των 20 βρουτονίων ήταν φυσικό να πηγαίνουν σα
χελώνες. Δίπλα της ήρθε ο αγαπημένος της σκύλος, ο Δαν. Όμορφος και με ένα
χρυσό σχεδόν τρίχωμα κουνούσε χαρωπά την ουρά του. Η Μαρία τον χάιδεψε. «Έχουμε
πολύ δρόμο να κάνουμε ακόμη φιλαράκο» του είπε.

Ο Δαν δεν το κατάλαβε αυτό
φυσικά αλλά φαινόταν να χαίρεται το χάδι στο κεφάλι που του πρόσφερε η Μαρία.

Ξαφνικά μια μεγάλη
στρογγυλή και κόκκινη λάμπα άρχισε να αναβοσβήνει στο πίνακα ελέγχου. Ακουγόταν
με ένα ξέφρενο ή ήχο σα συναγερμός. Και πράγματι ήταν συναγερμός!!!

«ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ. ΑΠΟΣΤΑΣΗ 30 ΜΕΤΡΑ» έγραφε η οθόνη.

Η Μαρία προς στιγμή
πανικοβλήθηκε. Μετά ψύχραιμα άρχισε να πατάει κάποια κουμπιά.

«ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ. ΑΠΟΣΤΑΣΗ 25 ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ»

Η Μαρία πήγε στο βάθος του
σκάφους και ενεργοποίησε κάποια άλλα συστήματα. Ο μηχανικός του  σκάφους, ο Αρχιμήδης Ντε Σολ, έτρεξε γρήγορα
κοντά της και γεμάτος αγωνία ρώτησε τι συμβαίνει.

«Μας πλησιάζει ένας
μετεωρίτης που έχει από την περιοδική τροχιά του. Δε το είχαμε προβλέψει»
απάντησε η Μαρία.

«Μετεωρίτης. Πόσο μεγάλος;;;

«Χμμμ.. φαντάσου Το βουνό
Όλυμπος του Άρη να αιωρείται στο διάστημα, αυτό μόνο σου λέω»

Ο Αρχιμήδης έμεινε με το
στόμα ανοιχτό.

«Τι θα κάνουμε» της είπε. Και
συνέχισε: «Είμαστε μόνο οι δυο μας και τα ρομπότ του σκάφους δεν θα μπορέσουν
να μας βοηθήσουν επαρκώς για κάτι τέτοιο.»

«Θα τα καταφέρουμε» είπε η
Μαρία. «Πρέπει να τα καταφέρουμε.»

«ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ. ΑΠΟΣΤΑΣΗ 15 ΜΕΤΡΑ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΕΣ ΕΛΙΓΜΟΥΣ»

Η Μαρία πάτησε κάποια κουμπιά
και το σκάφος γύρισε στο χειροκίνητο έλεγχο

«ΕΠΙΤΕΥΧΘΗΚΕ ΧΕΙΡΟΚΙΝΗΤΟΣ
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ
VICI. Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ
ΣΚΑΦΟΣ ΤΩΡΑ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΔΗΓΗΣΤΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΧΕΙΡΟΚΙΝΗΤΑ.»

Η μαύρη οθόνη τα έγραφε όλα
αυτά με πράσινα μεγάλα γράμματα. Η Μαρία αστειευόμενη είχε πει κάποτε στον
Αρχιμήδη πως ακόμη και στραβός θα διάβαζε τόσο μεγάλα γράμματα. Όμως η Μαρία
τώρα δεν είχε όρεξη για αστεία. Είχε ξεκινήσει τον χειροκίνητο έλεγχο του
σκάφους. Το σκάφος άρχισε να κλείνει προς τα δεξιά προσπαθώντας έτσι να  ξεφύγει από την απειλή του. Το βαρύ φορτίο το
δυσκόλευε και η Μαρία δεν ήθελε να δυσαρεστήσει ούτε τους πελάτες της στο
Διαστημικό Βατικανό ούτε την εταιρία.

«10 ΜΕΤΡΑ»

Ο Αρχιμήδης έκανε κατέβασε
έναν σωλήνα σα περισκόπιο στο κέντρο του σκάφους και ρύθμισε κάτι

«5 ΜΕΤΡΑ»

Την Μαρία και τον Αρχιμήδη
του είχε λούσει κρύος ιδρώτας.

«0 ΜΕΤΡΑ»

Ένας τεράστιος και πολύ
άσχημος κρότος ακούστηκε και όλο το σκάφος τραντάχτηκε τόσο πολύ που όλοι
έπεσαν χάμω στο πάτωμα.

Η Μαρία σηκώθηκε και  ενεργοποίησε τη φωνητική εντολή

«Ανέφερε ζημιές»

« Α’ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ, ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ ΑΔΥΝΑΤΗ, Β’ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ,
ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ ΑΔΥΝΑΤΗ. ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ. ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ
ΑΜΦΙΒΟΛΗ. ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΟ 81, 4%    

ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
ΚΥΤΟΣ. ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ‘ΡΧ7’ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΥΤΟΥΣ»

 Ο μηχανικός κοίταξε την αναφορά των ζημιών. Ο
μετεωρίτης δεν έπεσε πάνω τους αλλά καθώς περνούσε τους «έξυσε» όλη την
αριστερή πλευρά του σκάφους δημιουργώντας τους τρομερές βλάβες.

«Πρέπει να στείλουμε σήμα
κινδύνου. Δε θα τα καταφέρουμε» είπε ο Αρχιμήδης Ντε Σολ

Ο σκύλος της Μαρίας την
κοίταξε σα να περίμενε και αυτός μια απάντηση σα να είχε καταλάβει ότι πως κάτι
σοβαρό είχε συμβεί.

Ένας ατσάλινος βαρύς ήχος
ακούστηκε. Η Μαρία είχε το άσχημο προαίσθημα πως οι ρωγμές στο εξωτερικό κύτος
άνοιξαν κι’ άλλο.

Κοίταξε στην οθόνη ένα
ηλεκτρονικό διάγραμμα του σκάφους.

Η οθόνη έγραψε «ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ
ΖΗΜΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΥΤΟΣ. ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΟΞΥΓΟΝΟΥ.»

Η Μαρία ανησυχούσε. Είχε
περάσει πολλά τεστ για να πάρει τις προαγωγές της αλλά αυτό δε τους το είχαν
μάθει. Ίσως έπρεπε να ξεκινήσουν να εκπέμπουν το σήμα κινδύνου «Δ.Σ.Κ.»,
«Διαστημόπλοιο Σε Κίνδυνο».

Η αλήθεια είναι στα 15 χρόνια
εμπειρίας της ότι μόνο 5 φορές είχε βρεθεί σε κίνδυνο η Μαρία και όλες ήταν
ηλεκτρικές διαστημικές καταιγίδες. Όμως αυτή η κατάσταση ήταν τελείως
διαφορετική.

«ΓΚΡΡΑΑΑΑΜΠΑΜΜΜΜ»

Ο ήχος αυτός είχε ακουστεί
από το αριστερό κύτος.

«ΔΙΑΦΥΓΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ ΑΠΟ ΡΩΓΜΗ
ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΥΤΟΣ , ΥΠΟΛΕΙΠΟΝΤΑΙ 98% ΤΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΙΜΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ
ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ. ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ ΣΕ 60 ΛΕΠΤΑ » έγραφε ο πίνακας ελέγχου.

«Πρέπει κάτι να κάνεις» είπε
επιτακτικά ο Αρχιμήδης στη Μαρία.

«Ξέρεις φυσικά πως η εταιρία
αφαίρεσε τους αυτοεπιδιορθωτές του εξωτερικού κύτους επειδή ποτέ δε συμβαίνει
τίποτα;;; Έλεγαν πως τη κοστίζουν στη συντήρηση. Εμείς δε μπορούμε να πάμε εκεί
για διορθώσουμε τη ζημιά άρα μια λύση μας μένει»

«Ποια;;;» είπε ο μηχανικός.

«Στέλνουμε  Δ.Σ.Κ. και εγκαταλείπουμε το σκάφος. Όποιος
εντοπίσει το σήμα θα εντοπίσει και το σκάφος…»

«Και οι κρύσταλλοι θα γίνουν
δικοί του σύμφωνα με το  Διεθνές Διαστημικό
Δίκαιο. Αυτό θες Μαρία;;;»

Η Μαρία κατάλαβε ότι ο
Αρχιμήδης είχε αρχίσει να της θυμώνει. Έψαξε τα συναισθήματά της και έμεινε
ψύχραιμη. Του απάντησε ήρεμα.

«Αν αξίζουν περισσότερο απ
τις ζωές μας οι κρύσταλλοι τότε έχεις δίκιο, πρέπει να μείνουμε. Εγώ πάντως δεν
νομίζω πως αξίζουν λιγότερο οι ζωές απ’ το εμπόρευμα.»

Ο Αρχιμήδης κατάλαβε τι του
έλεγε η Μαρία.

«Συγγνώμη που σου νευρίασα…»

«Δε πειράζει. Τώρα πάμε στο
σωστικό διαστημόπλοιο εκτάκτου ανάγκης.»

«Και το σκάφος;;;»

Η Μαρία κατέβασε με
σιγουριά δυο μοχλούς.

Μια λεπτή φωνή από τα
μικρόφωνα είπε:

«Έναρξη διαδικασίας
αυτοκαταστροφής του Διαστημοπλοίου
VICI.
Ολοκλήρωση της διαδικασίας σε ένα λεπτό»

Δεν είχαν καιρό.

Έτρεξαν γρήγορα στο σωστικό
διαστημόπλοιο. Ξωπίσω τους ο Δαν, ο όμορφος σκύλος που πάντα έκανε παρέα στη
Μαρία όπου και αν πήγαινε.

Η Μαρία και ο Αρχιμήδης πριν
μπουν κοίταξαν πίσω τους. Το
VICI ήταν παλιό μα γερό διαστημόπλοιο και είχαν πολλές
αναμνήσεις μαζί του.

«20…19…18..17..16…15..14..13…12..»

Η φωνή απ τα μικρόφωνα
μετρούσε ήδη αντίστροφα την αυτοκαταστροφή.

Μπήκαν όλοι τους στο σωστικό
διαστημόπλοιο και έκαναν τις αναγκαίες ρυθμίσεις. Έβαλαν μπρος τις μηχανές.

11…10…9…8…7

Το σωστικό αποσυνδέθηκε
διαστημόπλοιο
VICI και η Μαρία πάτησε στον
πίνακα ελέγχου «μέγιστη ταχύτητα»

6…5….4….3…2 ….1

Μια τρομερή έκρηξη έγινε.Μια πυρηνική ολοστρόγγυλη σφαίρα φάνηκε να λάμπει καταμεσής του διαστήματος.

Η Μαρία και ο Αρχιμήδης Ντε
Σολ ήταν πολύ μακριά όμως.

Ρύθμισαν το σκάφος για
αυτόματη πορεία προς τον κοντινότερο προορισμό διάσωσης, προς τον πλανητοειδή
«Ελπίς» κάπου 60, 2 ημέρες από τον κει που βρισκόντουσαν. Στο ημερολόγιο
έγραψαν: «
To διαστημόπλοιό μας καταστράφηκε λόγω κακή συντήρησης
από την εταιρία.  Δεν συντηρήθηκε επαρκώς
το σύστημα διαβίωσης προσωπικού και το σκάφος έβαλε αυτόματα την αυτοκαταστροφή.»
Ήταν ο μόνος τρόπος για να μην πληρώσουν απ’ την τσέπη τους όλο αυτό το
πολύτιμο κρύσταλλο χρησμοδίου. Η ζωή τους ήταν πιο πολύτιμη. Η Μαρία, ο σκύλος
της και ο Αρχιμήδης μπήκαν σε κρυονικό ύπνο. Θα ξύπναγαν όταν έφταναν στον
πλανητοειδή. Η περιπέτεια αυτή τους είχε κουράσει ψυχικά και σωματικά. Έκλεισαν
τα μάτια και είχαν την ελπίδα πως τα όνειρά τους θα ήταν τουλάχιστον πιο
όμορφα, πιο ανέμελα.

Έξω από τα παράθυρα του σκάφους, τα αστέρια και οι γαλαξίες έλαμπαν στο
διάστημα με μια λάμψη που έδινε δύναμη για το αύριο
 

ΤΟ EΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ VICI

H AYTOKATAΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟΥ VICI
ΌΠΩΣ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΣΤΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.