Η ΣΟΥΠΑ, ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ Η ΒΙΒΛΟΣ

Η ΣΟΥΠΑ, ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ Η ΒΙΒΛΟΣ

 

Ας υποθέσουμε πως ένας
Αρχίσεφ σας δίνει γραπτά τη συνταγή μιας πολύ γευστικής σούπας. Είστε
ευχαριστημένοι που ένας Αρχισέφ σας έδωσε μια συνταγή ακόμα και αν αυτή είναι
σούπα!!!

Πάτε λοιπόν να την εκτελέσετε
όταν παρατηρείτε μια παράλειψη. Η Συνταγή δεν αναφέρει το αλάτι.

Τι κάνετε;

Έχετε δυο επιλογές

Α)Λέτε, «Αρχισεφ είναι, κάτι
θα ξέρει για να μην το γράφει το αλάτι» και έτσι φτιάχνετε το φαγητό κατά
γράμμα

Β)Λέτε, «άνθρωπος είναι, θα
το ξέχασε».

Στην πρώτη περίπτωση η σούπα
θα βγει κάπως….όχι και τόσο γευστική αλλά εσείς μάλλον θα λέτε πως «είναι
Αρχισεφ και κάτι ξέρει»

Στην δεύτερη περίπτωση, θα
διαπιστώσετε πως τελικά ο Αρχισέφ είχε ξεχάσει το αλάτι, καλά που ρίξατε λίγο
στο φαι και το σώσατε!!!

 

Ας πάμε τώρα στη Βίβλο και ας
υποθέσουμε ότι κάπου μες σ’ αυτή παρατηρείτε ένα φιλοσοφικό-θρησκευτικό λάθος.

Όπως και στην περίπτωση της
σούπας μπορείτε είτε να αποδεχθείτε την αυθεντία αυτού που την έγραψε και να
θεωρήσετε ότι επίτηδες υπάρχει, είτε να βάλετε το δικό σας «αλάτι» στο κείμενο
ώστε να σταθεί φιλοσοφικά.

 

Ας πάμε σε μια άλλη
παρατήρηση όμως.

Ο άνθρωπος είναι μιμητικό ον.
Του αρέσει να μιμείται ή να αντιγράφει συμπεριφορές, καταστάσεις(πχ. Το θέατρο)ακόμα
και ιδέες.

Έχει μάθει να τα μιμείται όλα
επακριβώς. Έτσι, αν κάποιος διαβάσει ένα βιβλίο όπως το «Δευτερονόμιον»(παράδειγμα
λέμε) και ανακαλύψει μια ατέλεια, συνεχίζει να την αντιγράφει, να τη διδάσκει
ακόμα και αν έχει επίγνωση της ύπαρξής της. Διδάσκει την ατέλεια άρα διαιωνίζει
την ατέλεια.

Αν όμως κάποιος «ρίξει το
αλάτι» και εξαφανίσει με την κίνησή του αυτήν ατέλεια, είναι προφανώς πιο
λογικός από εκείνον που έχει κολλήσει στην «αυθεντία».

Βέβαια, με αυτό δε εννοώ να
παραποιούμε τα κείμενα ώστε να ταιριάζουν με τη δικιά μας Αλήθεια. Κάθε άλλο!!!
Απλά λέω πως η ερμηνεία πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά και με διάκριση,
χωρίς να στεκόμαστε στην «αυθεντία» του συγγραφέα.

Έτσι το πρόβλημα μερικές φορές σε μια φιλοσοφική ιδέα ίσως να μην είναι
το ίδιο το κείμενο αλλά το ότι εμείς ενώ βρίσκουμε την ατέλεια του την επαναλαμβάνουμε.
Ίσως όταν ο άνθρωπος μάθει να ρίχνει το αλάτι στη σούπα του, ακόμα και αν αυτό
δεν αναφέρεται στη συνταγή, να έχει γίνει πιο φωτισμένος.

This entry was posted in ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. Bookmark the permalink.