Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΚΥΚΝΩΝ

Στην όμορφη με τα κρυστάλλινα νερά λίμνη υπήρχε αυτή η όμορφη ησυχία του πρωινού. Ξάφνου εμφανίστηκαν μες απ τα νερά της τέσσερεις Νερά’ι’δες του νερού, καλλίγραμμες με λυγερό κορμί και σπάνια αιθέρια ομορφιά που την έκανε να ακτινοβολούν. Αισθανόσουν μια ακτινοβολία αγάπη να εκλύεται από το πρόσωπό τους, απ το χαμόγελό τους, απ τα πιο γαλάζια μάτια που μπορεί να αντικρίσει κανείς. Στην ατμόσφαιρα χοροπηδούσαν ελαφρά κάποιες νότες που ήταν αρμόνικα δεμένες μεταξύ τους.

Οι Νερά’ι’δες του νερού πιάστηκαν χέρι-χερί και άρχισαν με σιγανές αλλά αιθέριες στην αρχή κινήσεις να χορεύουν πάνω στο νερό. Όσο πήγαινε χορεύουν πιο γοργά πιο ζωηρά. Επτά κατάλευκοι κύκνοι ήταν λίγο πιο πέρα και παρακολουθούσαν το σεμνό και γεμάτο φως χορό. Τι βλέπανε σα να καταλαβαίνανε την ωραιότητα αυτού πού βλέπανε. Τα μάτια του πιο όμορφου από τους κύκνους είχαν μια διαστημική λάμψη γεμάτη σοφία, λες και ήταν βούδδας μεταμορφωμένος σε κύκνο. Η απερίγραπτη ομορφιά του έμοιαζε να μεγάλη όση η σοφία που έκλεινε. Τα δέντρα γύρω από τη λίμνη έμοιαζαν και αυτά να αγναντεύουν από μακριά τον χορό που είχαν στήσει οι τέσσερεις Νερά’ι’δες του νερού. Στο κλαδί ενός δέντρου ένα γλυκό σκιουράκι με την όμορφη φουντωτή ουρίτσα του βγήκε απ’ το φωλιά του κρατώντας ένα βελανίδι στα χεράκια του κοίταξε προς την πλευρά της λίμνης με το τοσούλικα αλλά υπέροχα ματάκια του που ανοιγόκλειναν που και που γεμάτα απορία."Σκουικ" έκανε στην γλώσσα του και κρύφτηκε πάλι μες στην κουφάλα του δέντρου απ’ όπου είχε βγει.

Η μουσική τώρα στον αέρα έμοιαζε τόσο αρμονική, τόσο θεσπέσια. Μέσα απ την λίμνη εμφανίστηκε κι άλλη μια νερά’ι’δα και κάθισε στην άκρη της παίζοντας άρπα πράμα που έκανε τα χαμόγελα των Νερά’ιδων να αστράψουν ακόμα πιο πολύ.

Τα γέλια και οι χαρές μαζί με τον όμορφο χορό είχαν φτιάξει μια όμορφη μελωδία. Οι νότες που έβγαιναν από την άρπα είχαν ένα πολύ όμορφο λυρισμό λες και έμοιαζε με την μουσική από άλλο κόσμο, ίσως από των κόσμο των υδάτων που ήταν ο κόσμος τους.

Όταν η αρπίστρια Νερά’ι’δα του νερού τελείωσε το κομμάτι που έπαιξε μπήκε πάλι μες το βυθό. Οι Νερά’ι’δες του νερού υποκλίθηκαν στους κύκνους που τις βλέπαν τόση ώρα και οι επτά λευκοί κύκνοι υποκλίθηκαν στις Νερά’ι’δες του νερού με σεβασμό.

Αυτές αναχώρησαν πάλι για τον βυθό της λίμνης. Μια ατμόσφαιρα καλοσύνης και χαράς υπήρχε στην λίμνη. Μια καινούρια μέρα είχε ξεκινήσει….

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.