Ο Τζακ και ο Άγγελος

Αρχές 20ου Αιώνα, Κάπου στη δυτική Ευρώπη.

Ο ήλιος είχε δύσει εδώ και πολύ ώρα. Η πόλη έμοιαζε με στοιχειωμένη. Τα παλιά και γραφικά σπίτια με τις όμορφες καμινάδες και κεραμοσκεπές τους έδιναν μια ατμόσφαιρα σαν από άλλη εποχή.

Ήταν πράγματι μια ωραία εικόνα.

Ο Τζακ έκλεισε το μικρό παράθυρο του σπιτιού του απ’ όπου έβλεπε όλη αυτή τη θέα. Ένιωθε δυστυχισμένος και ένοχος. Είχε γίνει ένα ατύχημα στο εργοστάσιο και παραλίγο να χτυπήσει κάποιος. Του έριξαν όλες τις ευθύνες και τον απέλυσαν.

Περίμενε πως και πως την αυριανή μέρα για να πληρωθεί γιατί δεν είχε φράγκο. «Μέτα απ’ αυτό» του είχε πει αυστηρά ο προϊστάμενός του, «δε θα πάρεις ούτε αποζημίωση.»

Το κακό είναι πως ο προϊστάμενός του ήξερε απίθανες «τρύπες» στους νόμους και πράγματι μπορούσε να το κάνει.

Η καλή του μόλις έμαθε ότι έμεινε χωρίς δουλειά τον εγκατέλειψε.

«Όλα τα κακά μαζί έρχονται» σκέφτηκε.

Σε δυο – τρεις μέρες θα ερχόταν και η σπιτονοικοκυρά του να πάρει το νοίκι και αν δε το ‘χε θα τον πέταγε έξω εκείνη τη στιγμή.

Θα ήταν αδύνατο να βρει δουλειά τόσο γρήγορα.

Ήταν απογοητευμένος.

Ανέβηκε στην καρέκλα και ο ήχος του θανάτου φάνηκε να πλησιάζει.

Το πρόσωπό του είχε κοκκινίσει.

Η κρεμάλα που είχε φτιάξει, αν και ήταν γερή, κατά περίεργο τρόπο έσπασε.

Και ο Τζακ είχε πέσει στο πάτωμα.

«Δε βοηθάς έτσι τον εαυτό σου»

Ο Τζακ σήκωσε το κεφάλι και είδε έναν Άγγελο.

«Περίμενε λίγο και ίσως συμβεί κάτι καταπληκτικό. Να συγχωρέσεις τις Ψυχές που κάνανε λάθος»

Σκύβοντας το κεφάλι ο Τζακ είπε χαμηλόφωνα ένα «εντάξει.»

Όταν σήκωσε το κεφάλι ο Άγγελος είχε εξαφανιστεί.

Την επόμενη μέρα ο Τζακ ξύπνησε από τα δυνατά χτυπήματα πόρτα.

Άνοιξε.

Ήταν η Λάϊνα, η καλή του.

Έπεσε στην αγκαλιά του και του ζήτησε να τον συγχωρέσει. Ο Τζακ πήγε να αρνηθεί τη συγγνώμη αλλά θυμήθηκε τα λόγια του Αγγέλου: «Να συγχωρέσεις τις Ψυχές που κάνανε λάθος.»

Ο Τζακ έμεινε για λίγο κατάπληκτος αλλά ή Λάϊνα δε το πρόσεξε. Την συγχώρεσε. Η μέρα του είχε ξεκινήσει όμορφα.

Πέρασε από το εργοστάσιο να μιλήσει με το διευθυντή μήπως υπήρχε περίπτωση να πάρει την αποζημίωση. Καθώς περνούσε την πύλη ο προϊστάμενος του, του ζήτησε συγγνώμη και πήγαν μαζί στο γραφείο του διευθυντή.

Ο διευθυντής εξήγησε πως ότι πραγματικός αίτιος του ατυχήματος ήταν άλλος. Ο Τζακ θα ξαναπροσλαμβανόταν στο εργοστάσιο, μιας και δεν έφταιγε σε τίποτα.

Δεν πίστευε στ’ αυτιά του!!!

Ο Τζακ πριν μια μέρα νόμιζε πως η ζωή του είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά και τώρα…. Τώρα όλα είχαν ξαναφτιάξει.

Επτά μέρες μετά, ο Τζακ πήγε στο πάρκο βόλτα όπως συνήθιζε κάθε Κυριακή. Κάθισε σε ένα παγκάκι και άρχισε να τρώει ένα κουλούρι που μόλις είχε αγοράσει. Πού και που πετούσε και μικρά κομμάτια στα περιστέρια που ήταν μπροστά του.

«Είναι πραγματικά υπέροχα»

Γύρισε στα δεξιά του και ένας άνθρωπος με πολύ φωτεινό πρόσωπο και λευκά ρούχα καθόταν σκυμμένος και παρατηρούσε τα περιστέρια που τάϊζε ο Τζακ. Ήταν περίεργο που δεν τον είχε προσέξει. Ήταν απολύτως βέβαιος πως στο παγκάκι δε καθόταν κανείς άλλος.

«Συγγνώμη;» είπε ευγενικά ο Τζακ

«Λέω πως τα περιστέρια είναι υπέροχα» είπε ο άγνωστος

«Ναι, είναι» είπε ο  Τζακ.

«Θα πρέπει να είσαι καλός άνθρωπος για να δίνεις απ’ το φαϊ σου στα περιστέρια»

«Δε… ξέρω, το προσπαθώ»

«Εγώ πιστεύω πως είσαι» είπε με μια σιγουριά ο άγνωστος

«Κοίτα εκείνο κει το κλειστό λευκό μπουμπούκι στη λιμνούλα του πάρκου» είπε ο άγνωστος και έδειξε με το χέρι του.

Ο Τζακ πρόσεξε και αυτός  προς τη μεριά της λιμνούλας

«Δε βλέπω κάτι σπουδαίο» είπε ο Τζακ

«Περίμενε λίγο και ίσως συμβεί κάτι καταπληκτικό»

Ο Τζακ αναγνώρισε τη φράση. Ήταν η ίδια που του είχε πει μια βδομάδα πριν ο Άγγελος!!!Γύρισε στα δεξιά του να δει μα δεν υπήρχε κανείς.

Πλησίασε το όμορφο λευκό μπουμπούκι στη λιμνούλα και με μια ευγένεια γονάτισε κοντά του. Το μπουμπούκι άνοιξε σιγά – σιγά και ο Τζακ κατάλαβε το νόημα όλων αυτών. Τώρα τα μπουμπούκι ήταν ένα υπέροχο άνθος.

«Να ζεις όμορφα όπως τα λουλούδια» του είπε μια απαλή φωνή.

Μετά απ’ αυτό, γύρισε σπίτι μα ποτέ δε ξέχασε εκείνες τις στιγμές και τα διδάγματα που πήρε.

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

1 Response to Ο Τζακ και ο Άγγελος

  1. Ο/Η yannidakis λέει:

    ειναι θλιβερο να πρεπει να περιμενουμε ενα θαυμα, μια υπερφυσικη οπτασια για να αλλαξουμε τη ζωη μας. Ο Τζακ δεν ειναι παρα ο μεσος ανθρωπος & ειμαι σιγουρος πως ποτε δε θα αλλαζε αν πρωτα δεν του συνεβαινε αυτο.Ευχομαι να δουμε μια νεραϊδα μεσα μας ολοι, χωρις να εχουμε την απαιτηση να την αντικρυσουμε κανονικα. Αυτο να ειναι αρκετο για να προσπθησουμε να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι :[

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.