Η ΣΑΤΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΗ

Βρέθηκα σήμερα σε ένα εντελώς τυχαία σε ένα blog που είχε ένα πολύ σοβαρό κοιωνικό περιεχώμενο.

Αναφερόταν στην "σάτιρα".Μίλα γι’ αυτή προσπαθόντας να πει που αρχίζει και που τελειωνεί, ποια είναι δηλαδή τα όριά της κα που γίνεται βρισιά.
Παραθέτω το κείμενο(που σίγουρα θα το βρείτε ενδιαφέρον)καθώς και την διεύθυνση αν θέλετε να πάτε οι ίδιοι στην ιστοσελίδα αυτή.
Το κείμενο έχει ως εξής:
 
Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2006

Πολλοί τα έχουν βάλει με τον Τζίμη Πανούση και τη σάτιρά του. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τζιμάκος στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του για το ίδιο θέμα.

Χωρίς μπλα-μπλα και προλόγους και μέσα σε λίγες λέξεις θέλω να αναφερθώ στο θέμα της σάτιρας, μιας και νομίζω ότι είναι ένα από τα αντικείμενά μου. Σάτιρα κάνω κι εγώ μέσα από τη στήλη μου στο contra.gr. Οπότε πιστεύω πως έχω το δικαίωμα να πω δυο λόγια.

Η σάτιρα είναι ένα είδος που στην Ελλάδα είναι παρεξηγήσιμο. Το να πεις κάποιον μαλάκα κάποιοι το λένε σάτιρα. Γιατί; Γιατί έτσι έχουμε μάθει. Το να μιμηθείς κάποιον ή τις κινήσεις του είναι σάτιρα. Το να αρχίσεις όμως να τον βρίζεις δεν είναι σάτιρα. Είναι προσβολή.

Δεν έχουμε φτάσει στο επίπεδο των Αγγλων ή των Αμερικάνων που η σάτιρά τους βασίζεται κυρίως στο black humor. Και δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε. Στην Αγγλία ή στην Αμερική μπορείς να δεις για παράδειγμα τον συγχωρεμένο τον Κένεντι να μιλάει με τον Τζορτζ Μπους. Στην Ελλάδα, όμως, αν δεις τον Ανδρέα Παπανδρέου να μιλάει με τον Γιώργο, τότε είναι προσβολή. Δεν αντιλέγω. Το θέμα δεν είναι αν όντως είναι προσβολή ή όχι, αλλά η διαφορά του χιούμορ ανάμεσα σε χώρες, σε κουλτούρες, σε μυαλά.

Ο Τζίμης Πανούσης ζει σε λάθος χώρα. Το να σατιρίζεις τον Χριστό, την Παναγία, τη σημαία ή τον Χριστόδουλο, εδώ είναι παρεξηγήσιμο σε βαθμό παρέμβασης της Λουκά. Δεν λέω ότι είναι σωστό ή λάθος. Το επαναλαμβάνω αυτό. Απλώς αναφέρω ότι είναι παρεξηγήσιμο. Σε άλλη χώρα ή σε άλλες χώρες μπορεί να ήταν το κορυφαίο αστείο της χρονιάς.

Τέλος πάντων, η σάτιρα πρέπει να έχει όρια. Δεν πρέπει να αγγίζει πράγματα που περνούν την γραμμή του αστείου. Αυτό είναι δεδομένο. Το να σατιρίζεις μια γκριμάτσα του Καραμανλή, του Παπανδρέου, του Σόλιντ, του Σάντος, του Μαρκαριάν του, του, του είναι σάτιρα. Το να σατιρίζεις ή μάλλον να κοροϊδεύεις σε βαθμό κακουργήματος κάποιον ή κάτι είναι κόμπλεξ.

Και μη ξεχνάτε. Σπουδαίο ρόλο στη σάτιρα παίζει η διάθεση αυτού που τη κάνει. Αν γίνεται καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα. Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο.

Η ηλεκτρονική διεύθυνση του εν λόγω κειμένου είναι http://blogs.contra.gr/blogs/PaparazziBlog/145188

 
Τελειώνοντας θέλω να πω πως πράγματι η σάτιρα παιζει έναν πολύ επικοδομητικό ρόλο
μες στην κοινωνία γιατί είναι ένα μέσο αφύπνισης συνειδήσεων.
Είναι το κλειδί που απελευθερώνει το ενεργειακό δυναμικό μας στα καθημερινά δρώμενα
και συνεπώς ο Πανούσης αυτή τη στιγμή είναι ένα είδος Αντι-Μεσσία.Απομυθοποιεί
καταστάσεις, γεγονότα και ιδέες που έχουν χειραγωγήσει και σκλαβώσει εκατομμύρια
νόες στην Ελλάδα.Το έργο του είναι δημιουργικό και θεμιτό.
 
Αυτά για σήμερα.
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Α, παρεπιτόντως, για την γέννηση του Χριστού φέτος θα πάμε να την δούμε
στο ΥΓΕΙΑ ΑΘΗΝΩΝ.Ο μαιευτήρας λέει οτι το μωρό είναι υγιέστατο.Γεννήθηκε κοριτσι και γι’αυτό αυτή την φορά, θα το πούμε Χριστίνα(αντί για Χριστό όπως συνήθως).
Οι τρεις μάγοι που πήγαν να προσκυνήσουν συνεληφθησαν για μαγεία και οδηγηθηκαν στο αυτόφορο της περιοχής για εξακρίβωση στοιχειών.
This entry was posted in κοινωνία. Bookmark the permalink.

2 Responses to Η ΣΑΤΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΗ

  1. Ο/Η Georgia λέει:

    Αναμφιβολα τα ορια ειναι πολυ λεπτα….κανεις δεν μπορει να καθορισει τη διαχωριστικη γραμμη αναμεσα στη σατιρα και τον πολιτικο σχολιασμο..Στη σατιρα ομωσ,υπαρχει η ταση εκεινου του ανθρωπου που σατιριζει με στοχο να θιξει η να προσβαλει το σατιριζομενο προσωπο η τα κακως κειμενα μιας κοινωνιας…….ορολος της σατιρας ειναι καθαρα για να αφυπνιζει συνειδησεις

  2. Ο/Η Mάριος λέει:

    Ακριβώς αυτό είναι η σάτιρα Γεωργία.Είναι μια αφύπνιση συνειδήσεων.Ο Τζίμης Πανούσης(αλλά και ο Λαζόπουλος και ο Χάρρυ Κλυν)προσφέρει κοινωνικό έργο όταν γελάει εις βάρος κάποιων σοβαροφανών καταστάεων.Το δημοφιλές τραγουδι του Πανούση "Νεοέλληνας" δείχνει που έχιε φτάσει η ελληνική κοινωνία σήμερα, ποια είναι τα πρότυπά της.Χωρίς την σάτιρα ίσως πολλές καταστάσεις στην πολιτική και την θρησκεία να ήταν εντελώς διαφορετικές απ\’ αυτές που βιώνουμε τώρα.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.