ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

ΤΑ ΔΥΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ…
Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι βλέπουν γύρω τους τον κόσμο και δεν μένουν ικανοποιήμενοι.
Βλέπουν γύρω τους, καταπίεση, απελπισία, δυσθυμία, αρώστεια, πείνα, φτώχεια……ο κατάλογος ειναι τεράστιος!!!
 
Θα εξήγήσω τι λέω.
 
Περιστατικό 1ο
Ημουν λοιπόν μια μέρα στο κέντρο της Αθήνας για να αγοράσω κάποια βιβλία(όπως πάντα)αλλά και να χαζέψω τα καταστήματα.
Κάποια στιγμή μια φωνή διαπέρασε τα αυτιά μου.
Ήταν η φωνή ενός ανθρώπου που ζητιάνευε καθιστός στο πεζοδρόμιο.
Θα μου πείτε, πολλοί το κάνουν αυτό για να αγοράσουν τα ναρκωτικά τους.
Αυτός όμως όχι!!!Αυτός φώναζε με ένα τόνο απελπισίας "πεινάω, πεινάω, πεινάω…."και δεν σταματούσε να το φωνάζει.
 
Η φωνή του έδειχνε πως έλεγε αλήθεια!!!Τότε είχα μια ίδεα!!!
Πήγα μέχρι το περίπτερο, που ήταν 2 βήματα από κει, και του αγόρασα μια γκοφρέτα.
Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω ίσως αλλά αναρωτιέμαι γιατί δεν το σκέφτηκαν άλλοι περαστικοί…
 
Περιστατικό 2ο
Πέρπατούσα μια μέρα στο Παγκράτι όταν είδα τρεις μαυρούς(που είχαν στρώσει στο δρόμο τα τεράστια "τραπεζομάντηλα" τους με τις πραμάτειες τους)
Οι ίδιοι καθόντουσαν σε κάτι σκαλοπάτια μια πολυκατοικίας, αμίλητοι.
Ο ένας απ’ αυτούς ήταν σκυμένος και κοίταζε με απεπλισία χάμω στο πεζοδρόμιο σα να έλεγε από μέσα του
"άραγε αύριο θα φάω;;;"
 
Τελικά τι συμβαίνει;;;
Μήπως έχουμε έναν κοινωνικό ρατσισμό που λέει "άστον στη μοίρα του, του αξίζει να είναι φτωχός" ή μας έχει κάνει αναίσθητους η κοινωνία.
Μήπως είναι πιά ταμπού να βοήθάμε κάποιες ομάδες ανθρωπών που ανηκουν σε μια διαφορετική τάξη;;;
Πόσοι άραγε κάνουν δωρεές σε ορφανοτροφεία, πτωχοκομεία, κλινικές και άλλα κοινοφελή ιδρύματα;;;
Πόσοι δίνουν κάτι από το υστέρημά τους;;;
Σε αυτούς τους πόσους δεν βάζω πολιτικά πρόσωπα ή καλλιτέχνες που το κάνουν για να προβληθούν.
Εννοώ τον εσάς, το διπλάνο σας, το γείτωνά σας, τον αδελφό ή αδελφή σας.
Πόσους γνωρίζετε που να έχουν βοηθήσει φτωχούς ή απελπισμένους με τον οποιοδήποτε τρόπο;;;;
 
Eλπίζω να μην είμαστε μια κοινωνιά που με ψυχρές παγωμένες καρδίες απένατι στον πλησίον.
Ελπίζω να έχει αυτός ο άνθρωπος στην αθήνα σήμερα φαγητό όπως και αυτός που αντίκρισα στο παγκρατί…….
 
Υ.Γ.
Εγώ τα Χριστούγεννα θα δώσω χρηματική δωρέα σε ορφανοτροφείο
και θα αγοράσω παιχνίδια για τα παιδία.Εσείς τι θα κάνετε;;; 
 
 
 
 
 
 

This entry was posted in κοινωνία. Bookmark the permalink.

4 Responses to ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

  1. Ο/Η Τζωρτζίνα λέει:

     η θρηνητική φωνή του ζητιάνου …
    προαναγγέλει τη νύχτα που καταφτάνει
    μες την μοναχική καρδια του…
    η ηχώ της ψυχής του που σαν τραγούδι σειρήνας
    μέσα στην απεραντοσύνη του κόσμου …
    μας καλεί να την κεράσουμε το ποτό της παρηγοριάς

  2. Ο/Η Mάριος λέει:

    πωπωωωωωωωω………….σε αυτό το σχόλιο μιλάει η 4η ακτίνα, μα εντελώς όμως!!!
     

  3. Ο/Η ΔΗΜΗΤΡΗΣ λέει:

    ΝΑΙ ΣΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ.ΜΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΚΡΙΣΗ,ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΑΜΑΡΤΙΩΝ.

  4. Ο/Η Mάριος λέει:

    Δεν έχεις άδικο Ορφέα….

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.